Waarom nu niet de oostroute?

Delen via:   

De route Eemshaven oost wordt vaak genoemd als ideaal tracé, dit is de route die parallel aan de Eemsgeul richting Eemshaven gaat, en daarmee de Waddenzee en het Waddengebied grotendeels vermijdt. Daarnaast kent dit alternatief een korte tracélengte (8-10 km) over land, waardoor ingrepen in waardevolle landbouwgronden worden beperkt. Toch kent dit alternatief niet alleen voordelen. Het alternatief kent meerdere risico's. Samenvattend zijn er tegenstrijdige ruimtelijke belangen, zijn de aanlegmogelijkheden door technische risico's beperkt en uitdagend en zullen in de toekomst nog meer een grootschaliger windparken moeten worden aangesloten. Al deze aspecten leiden tot (extra) kosten en langere uitvoeringstijd, waardoor het doel van een tijdige en betaalbare energietransitie mogelijk niet haalbaar is.

Waarom zijn er tegenstrijdige ruimtelijke belangen? 
Omdat:
a) al meerdere kabels en leidingen op relatief korte afstand van elkaar liggen. Kabels en leidingen moeten op een bepaalde afstand van elkaar liggen, om onderlinge elektrische beïnvloeding te voorkomen en om reparaties uit te kunnen voeren.

b) op veel plekken in dat gebied is er geen aanlegmogelijkheid, bijvoorbeeld door  

  • de vaargeul zelf vanwege bereikbaarheid van de havens;
  • scheepswrakken en ankerplaatsen;
  • gebieden met een hoge concentratie van moeilijk detecteerbare niet-gesprongen explosieven. uit onder andere de WO II.

c) Omdat er weinig ruimte is, liggen bestaande kabels en leidingen al (zeer) dicht bij elkaar, hierdoor is er toestemming van de eigenaren van de kabels en leidingen nodig ('proximity agreement'). Deze toestemming is nagenoeg niet verkrijgbaar vanwege de risico's op beschadiging tijdens aanleg en beheer. Toestemming kan niet juridisch afgedwongen worden, zonder de risico's over te nemen. Dit traject van juridische procedures kost veel tijd.

d) Ook vanuit de Duitse overheid is toestemming nodig om hier te liggen, aangezien deze route in het Eems Dollard verdragsgebied ligt. Het is de vraag of en wanneer deze vergunning er komt vanwege zorgen vanuit Duitse Rijkswaterstaat over de bereikbaarheid van de vaargeul naar de Eemsmond. Het Duitse Rijkswaterstaat gaf voor TNW aan vooralsnog niet mee te willen werken aan het verstrekken van een vergunning voor de Oost-route omdat andere alternatieve routes mogelijk zijn. Dit ligt niet binnen de beïnvloedingssfeer van TenneT.

Wat zijn de technische risico's? 
a) Als uit offshore surveys (bodemonderzoeken) blijkt dat er onvoorziene obstakels in de bodem liggen is er vrijwel geen uitwijk-/hertraceermogelijkheid. Deze data zijn nu nog niet bekend. Uitwijken is bijvoorbeeld nodig wanneer op de bodem obstakels worden gevonden waar de kabels omheen aangelegd moeten worden.

b) De dieptes en onvoorspelbare ontwikkelingen van de bodem brengen voor NOZ TNW de volgende risico's mee:

  • Het is moeilijk te voorspellen hoe het gebied verandert. Bodemdieptes variëren van -6 tot -21m in enkele jaren. Dus moeten kabels op zeer grote diepte aangelegd worden, om blootspoeling te voorkomen. Dit leidt bijvoorbeeld tot enorme baggerhoeveelheden van meerdere miljoenen per m3 met navenante vertroebelingseffecten op de natuur.
  • Het gebied kenmerkt zich ook door veel zandplaten waar zeehonden liggen. Deze mogen niet verstoord worden, waardoor er een zeer kleine werkperiode per jaar (ongeveer 1-2maanden) beschikbaar is.
  • De situatie bij start van de aanleg kan geheel anders zijn dan bij de voorbereiding waardoor vergunningen en toestemmingen niet meer toereikend zijn en aangepast moeten worden. Dit is onwenselijk omdat het veel tijd kost.
  • Ook is de kans op blootspoelen vele malen groter, dan bij een route over het stabiele en niet-dynamische wantij. Herbegraven van blootgespoelde kabels heeft wederom natuurimpact.

https://www.netopzee.eu/tennoordenvandewaddeneilanden/documents/20201123-0520003-TEN-NOZ-TNW-Traces-v5-DEF-5fbbddad-44a4-4437-944e-7a9dc35ff8bd.pdf

Waarom is Eemshaven oost naar de toekomst toe niet uitgesloten?
Om de klimaatdoelstellingen te halen zijn er op korte termijn al meer windparken op zee nodig. Deze nieuwe windparken zullen groter zijn en verder van de kust liggen dan TNW. De verwachting is dat, vanwege ruimtegebrek, niet alle nieuwe windparken via Eemshaven oost aangesloten kunnen worden. In de Verkenning Aanlanding Wind Op Zee (VAWOZ) wordt onderzocht hoe en waar deze kunnen aanlanden.

Wat we ook weten is dat, vanwege de afstand en omvang, deze toekomstige windparken met gelijkstroom worden aangesloten in plaats van wisselstroom. Deze kabelverbinding heeft als kenmerk dat hij gebundeld kan worden aangelegd waardoor zijn ruimtebeslag kleiner is. Dit maakt dat een route met weinig ruimte, zoals Eemshaven oost, kansrijker is voor deze kabels. als we deze schaarse ruimte nu benutten dan weten we zeker dat de volgende verbinding via de Waddenzee zal lopen.

Daarnaast moeten deze kabels met ander (breder/zwaarder)  materieel aangelegd worden en de verwachting is dat de impact op de natuur hiervan bij een tracé door de Waddenzee groter zal zijn dan bij de 700MW AC kabels van het huidige windpark TNW via Eemshaven west.

Er is daarom gekozen om de mogelijkheid voor het oost tracé open te houden voor toekomstige kabelverbindingen, omdat per saldo zo ook de natuur beter uit is.

Heeft u een vraag dan kunt u deze hier stellen.